Analiza wyników badań fizykochemicznych wody w rzece Bóbr – próbki pobrane 20 lipca 2026 r.

Przeanalizowano wyniki badań fizykochemicznych wód powierzchniowych wykonanych przez laboratorium EKO-LAB na zlecenie TAURON Ekoenergia sp. z o.o. Próbki pobrano 20 lipca 2026 r. w ośmiu punktach, na odcinku od Wrzeszczyna, przez rejon Zapory Pilchowickiej, Nielestno, Marczów i Lwówek Śląski, do Jeziora Rakowickiego oraz rzeki Bóbr poniżej jeziora. Badano: pH, tlen rozpuszczony, nasycenie tlenem, przewodność elektryczną oraz zawiesinę ogólną.

Do poniższej analizy przyjęto wskazaną wartość odniesienia dla zawiesiny ogólnej wynoszącą 80 mg/l.

Zestawienie najważniejszych wyników

1. Zawiesina ogólna – brak przekroczeń przyjętej wartości 80 mg/l

W żadnym z ośmiu badanych punktów stężenie zawiesiny ogólnej nie przekroczyło przyjętej wartości 80 mg/l.

Najwyższy wynik stwierdzono w Nielestnie – 43,2 mg/l, co odpowiada około 54% przyjętej wartości odniesienia. Podwyższone względem pozostałych punktów wartości występowały również bezpośrednio poniżej Zapory Pilchowickiej:

Wrzeszczyn 9,26 → 250 m poniżej zapory 39,3 → 1 km poniżej zapory 34,5 → Nielestno 43,2 mg/l.

W dalszym biegu rzeki obserwowany jest wyraźny spadek zawiesiny:

Nielestno 43,2 → Marczów 28,7 → Lwówek Śląski 23,3 → Jezioro Rakowickie 9,0 → poniżej Jeziora Rakowickiego 8,9 mg/l.

Wyniki wskazują zatem, iż ilość materiału zawieszonego była większa na odcinku poniżej Zapory Pilchowickiej i w Nielestnie, jednak wszystkie wartości pozostawały poniżej przyjętego poziomu 80 mg/l, a w dalszym biegu rzeki następowało wyraźne zmniejszenie stężenia zawiesiny.

Należy przy tym uwzględnić warunki pogodowe. Z dokumentacji poboru wynika, iż próbki pobierano po opadach deszczu, a w jednym z punktów podczas przelotnego opadu. Opady mogły wpływać na ilość zawiesiny poprzez spływ powierzchniowy i przemieszczanie materiału znajdującego się w korycie rzeki.

2. Natlenienie wody – bez wartości wskazujących na krytyczne odtlenienie

Stężenie tlenu rozpuszczonego wynosiło od 6,42 do 10,32 mg/l.

Najniższe wartości odnotowano w:

• Marczowie – 6,42 mg/l i 79,0% nasycenia,
• Nielestnie – 6,57 mg/l i 79,0%,
• poniżej Jeziora Rakowickiego – 6,65 mg/l i 73,2%.

W żadnym z punktów nie stwierdzono bardzo niskiego stężenia tlenu wskazującego na ostre odtlenienie wody.

W Lwówku Śląskim parametry natlenienia były wyższe – 7,72 mg/l tlenu i 81,5% nasycenia.

3. Jezioro Rakowickie – bardzo dobre natlenienie i niska zawiesina

Spośród wszystkich punktów szczególnie wyróżnia się Jezioro Rakowickie, gdzie stwierdzono:

10,32 mg/l tlenu rozpuszczonego, 113,5% nasycenia tlenem, 9,0 mg/l zawiesiny ogólnej oraz pH 8,89.

Jest to najwyższe natlenienie spośród wszystkich badanych lokalizacji.

Nasycenie powyżej 100% oznacza przesycenie wody tlenem. Taka sytuacja może występować m.in. w wyniku intensywnej fotosyntezy organizmów wodnych, zwłaszcza w ciągu dnia. Zjawisku temu może towarzyszyć podwyższone pH.

Jednocześnie stężenie zawiesiny spada z 23,3 mg/l w Lwówku Śląskim do 9,0 mg/l w Jeziorze Rakowickim, co wskazuje na znaczące ograniczenie ilości materiału zawieszonego docierającego do badanego punktu jeziora lub jego osadzanie się w zbiorniku.

4. Odcinek poniżej Jeziora Rakowickiego – parametr do dalszej obserwacji

Poniżej Jeziora Rakowickiego zawiesina pozostaje na bardzo niskim poziomie – 8,9 mg/l, czyli około 11% przyjętej wartości 80 mg/l.

Jednocześnie widoczny jest spadek natlenienia:

Jezioro Rakowickie – 10,32 mg/l i 113,5%

→ Bóbr poniżej jeziora – 6,65 mg/l i 73,2%.

Wartość 73,2% jest najniższym poziomem nasycenia tlenem spośród badanych punktów. Nie świadczy sama w sobie o krytycznym odtlenieniu, jednak w kolejnych badaniach warto obserwować tendencję tego parametru.

5. pH i przewodność

W większości punktów pH było stosunkowo stabilne i wynosiło od 7,06 do 7,92, co oznacza odczyn od obojętnego do lekko zasadowego.

Wyższą wartość odnotowano w Jeziorze Rakowickim – pH 8,89. Towarzyszyło jej bardzo wysokie nasycenie tlenem – 113,5%.

Przewodność elektryczna mieściła się w zakresie 292–365 µS/cm. Wyniki nie pokazują gwałtownego, systematycznego wzrostu przewodności wraz z biegiem rzeki.

Podsumowanie i ocena sytuacji

Wyniki badań próbek pobranych 20 lipca 2026 r. wskazują na stosunkowo stabilną sytuację pod względem analizowanych parametrów fizykochemicznych.

Najważniejsze wnioski są następujące:

1. W żadnym punkcie nie przekroczono przyjętej wartości 80 mg/l zawiesiny ogólnej. Najwyższy wynik wyniósł 43,2 mg/l w Nielestnie, czyli 54% tej wartości.
2. Na odcinku poniżej Zapory Pilchowickiej i w Nielestnie zawiesina była wyższa niż w pozostałych lokalizacjach, jednak w dalszym biegu rzeki jej stężenie wyraźnie malało.
3. Nie stwierdzono krytycznie niskich wartości tlenu rozpuszczonego. Najniższy wynik wyniósł 6,42 mg/l w Marczowie.
4. Jezioro Rakowickie charakteryzowało się bardzo dobrym natlenieniem i niską zawartością zawiesiny – odpowiednio 10,32 mg/l tlenu i 9,0 mg/l zawiesiny.
5. Do dalszej obserwacji wskazane jest natlenienie rzeki poniżej Jeziora Rakowickiego, gdzie nasycenie tlenem wyniosło 73,2%.
6. Przy interpretacji zawiesiny należy uwzględnić, iż pobór odbywał się po opadach deszczu, które mogły okresowo wpływać na ilość materiału zawieszonego w wodzie.

Ogólna ocena: w zakresie parametrów objętych tym sprawozdaniem wyniki z 20 lipca nie wskazują na przekroczenie przyjętej wartości 80 mg/l dla zawiesiny ani na krytyczne odtlenienie wody. Widoczne jest natomiast przestrzenne zróżnicowanie parametrów – przede wszystkim większa ilość zawiesiny na odcinku poniżej Zapory Pilchowickiej i jej stopniowy spadek w kierunku Jeziora Rakowickiego.