Ten zabytek jest unikatem na skalę woj. łódzkiego. Wpuszcza turystów tylko dwa razy w roku!

Drewniany kościółek w Parzęczewie, choć niewielki - liczy zaledwie kilkanaście metrów długości - zachwyci każdego, kto przekroczy jego próg. To wyjątkowy przykład ludowej architektury sakralnej, wypełniony barokowo-rokokowymi ołtarzami, obrazami i rzeźbami o ogromnej wartości historycznej.

Początki świątyni datowane są na schyłek XVI wieku

Wystrój wnętrza tworzą trzy ołtarze - pochodzący z XVII wieku ołtarz główny oraz dwa ołtarze boczne, wykonane w XVIII stuleciu. Wśród znajdujących się w świątyni dzieł malarskich warto wymienić obraz Matki Bożej Różańcowej ze św. Dominikiem z XIX wieku, wizerunek św. Rocha - patrona kościoła - datowany na XVIII wiek, przedstawienie św. Józefa z XX wieku, a także obraz św. Antoniego, którego pochodzenie nie zostało ustalone. Cennym zabytkiem jest również gotycka rzeźba św. Wojciecha z XV stulecia. Historyczny charakter wnętrza podkreślają ponadto dawne elementy wyposażenia, takie jak ławki, konfesjonały oraz balustrada chóru muzycznego, pochodzące z XVIII wieku. Zachowały się także oryginalne okucia XIX-wiecznych drzwi.

Początki świątyni datowane są na schyłek XVI wieku. Została ona wzniesiona w miejscowości Ignacew Parzęczewski, położonej w pobliżu Parzęczewa, gdzie przez wiele lat pełniła funkcję kościoła służącego mieszkańcom okolicy. W XVII wieku obiekt przeniesiono w miejsce, w którym znajduje się obecnie, czyli na cmentarz usytuowany z dala od zwartej zabudowy wsi. Za taką lokalizacją przemawiały względy sanitarne - w tamtym okresie region często doświadczał epidemii, a oddalenie świątyni i miejsca pochówku od zabudowań miało ograniczać ryzyko rozprzestrzeniania się chorób. W kolejnych latach cmentarz zaczął pełnić rolę głównej nekropolii parafialnej, natomiast przeniesiony kościół został zaadaptowany na kaplicę cmentarną.

https://tulodz.pl/lodzkie/nowa-atrakcja-turystyczna-pod-lodzia-mieszkancy-wybiora-jej-ostateczny-wyglad/151Zk3IvllgzKr6O4S3w

"Nasz kościółek można zwiedzać jedynie dwa dni w roku"

Zmiana lokalizacji okazała się istotna dla zachowania budowli, która dzięki temu przetrwała wiele historycznych wydarzeń i kataklizmów. w tej chwili stanowi ona istotny zabytek dokumentujący przeszłość tej części regionu. W latach 2000 - 2001 przeprowadzono kompleksowe prace konserwatorskie. W ich ramach odtworzono drewniane poszycie ścian, poddano renowacji konstrukcję obiektu, a dach otrzymał nowe pokrycie z gontu. Przeprowadzone działania pozwoliły przywrócić świątyni estetyczny wygląd oraz zapewnić jej lepszą ochronę przed niszczącym wpływem upływu lat.

- Nasz kościółek można zwiedzać jedynie dwa dni w roku: 1 i 2 listopada. W tym czasie przychodzą tu zarówno mieszkańcy parafii, jak i odwiedzający, aby wspólnie się modlić, oddać pamięć zmarłym i doświadczyć niepowtarzalnego klimatu tego miejsca

- mówi ks. Grzegorz Kowalski, proboszcz parafii w Parzęczewie.

(na podstawie materiałów Urzędu Marszałkowskiego Województwa Łódzkiego)

Dołącz do kanału TuŁódź na WhatsAppie!