Piotr Woliński! Wspaniały, wybitnie utalentowany artysta, twórca ludowy z Pałuk, z Kcyni

Piotr Woliński – mistrz pałuckiej rzeźby, rzeźbiarz z Kcyni, człowiek z pasją, talentem i ogromnym dorobkiem artystycznym.

Przez ponad pół wieku swoją twórczością rozsławiał Kcynię i Pałuki. Urodzony w 1951 roku artysta pierwsze próby rzeźbiarskie podejmował już jako nastolatek. istotną rolę w jego artystycznej drodze odegrała Klara Prillowa – wybitna twórczyni ludowa z Kcyni, u której poznawał tajniki pałuckiej sztuki ludowej. Pierwszą nagrodę w konkursie pałuckiej sztuki ludowej otrzymał w 1969 roku. Od tamtej pory Piotr Woliński konsekwentnie rozwijał swój talent. W drewnie tworzył rzeźby, płaskorzeźby i reliefy, przedstawiając między innymi mieszkańców Pałuk, pary pałuckie, muzykantów, sceny z życia wsi oraz postacie i sceny religijne. Jego twórczość stała się istotną częścią dziedzictwa kulturowego naszego regionu. Jego dorobek został doceniony licznymi nagrodami i wyróżnieniami. Szczególnym zaszczytem była Nagroda im. Oskara Kolberga „Za zasługi dla kultury ludowej”, którą otrzymał w 2002 roku.

Na szczególne wspomnienie zasługuje również jego niezwykły udział w wizycie Jana Pawła II w Bydgoszczy. Piotr Woliński wykonał krucyfiks przeznaczony dla Ojca Świętego, który został wybrany spośród darów przygotowanych na tę okazję i oficjalnie wręczony Janowi Pawłowi II.

Dziś, po zakończeniu swojej pracy zawodowej, pozostawia po sobie nie tylko wspaniały dorobek artystyczny, ale także piękne świadectwo przywiązania do rodzinnej Kcyni i pałuckiej tradycji.

Piotr przekazał do Izby Muzealnej Gminnego centrum Kultury i Biblioteki im. Klary Prillowej w Kcyni rzeźbę prezentującą Zespół Regionalny Pałuki. Przekazana przez niego rzeźba jest czymś więcej niż dziełem wykonanym w drewnie – jest symbolem pamięci, serca i wieloletniej pracy człowieka, który swoją pasję uczynił częścią historii naszego regionu.

„Piotrze, dziękujemy za lata pracy, za piękno, które powstało pod Twoimi rękami, oraz za to, iż pałucka tradycja dzięki Tobie przez cały czas żyje i może być przekazywana kolejnym pokoleniom”.

Życzymy dużo zdrowia, spokoju i satysfakcji z tego pięknego dorobku. Niech emerytura będzie czasem odpoczynku, ale również dumy z tego, co pozostawiłeś po sobie.