Niebezpieczne umysły

Skończył się właśnie czas naiwności, iż przemoc w szkołach, na ulicach, to amerykański problem rodem z filmów.

Placówki oświatowe powinny przestać być otwarte dla wszystkich komu przyjdzie do głowy do nich wejść. W każdej szkole na stałe Policjanta raczej nie będzie, choć o taką obecność apeluje Akcja Uczniowska. Także psychologów, którzy wyjdą ze swoich gabinetów oraz o skuteczny zakaz mediów społecznościowych dla dzieci poniżej 15. roku życia. Paweł Mrozek, lider ruchu Akcja Uczniowska mówi o wiadomościach od uczniów, w których piszą, iż nikt nie przygotował ich na takie sytuacje. Pytają także o to, czy przyjaciel z klasy, to na pewno przyjaciel, czy… No dobrze, a przyjaciel z podwórka? Przecież dzieci nie przebywają w szkole 24h na dobę.

Bezpieczeństwo szkoły

Bezpieczeństwo szkoły wymaga radykalnych i bezkompromisowych kroków. Począwszy od zamkniętych drzwi, magnetycznych kart wstępu dla uczniów, nakazu rejestrowania osób z zewnątrz, montażu bramek i detektorów metalu. Nie może być jednak tak, iż od nauczyciela oczekuje się ochrony ucznia, a ten sam nauczyciel nie ma prawa sprawdzić plecaka ucznia lub nie może odebrać telefonu, którym uczeń nagrywa kolegę np. w szkolnej toalecie.

Minister edukacji zapowiedziała zmiany w przepisach, które pozwolą uczniom odbierać przedmioty które mogą, ale nie muszą być niebezpieczne.

Edukacja o bezpieczeństwie

Nastał czas na zdanie sobie sprawy, iż zaniedbana przez dekady wiedza o bezpieczeństwie sama się nie odbuduje. W sytuacji zagrożenia nie ma miejsca na improwizację, nie ma trzech żyć jak w komputerowej grze. Ale są algorytmy przetrwania, które po przyswojeniu i przećwiczeniu mogą pomóc. Nie tylko na poziomie szkoły, przede wszystkim w domu.

Zasada 4U

Wśród mechanizmów jest m.in. procedura 4U – Uważaj, Uciekaj, Ukryj się, Udaremnij atak.

Wychowanie czy chowanie?

Przyszedł także czas na wyjście z pułapki permisywizmu – zbyt wielu rodziców pomyliło wychowanie bez przemocy z chowaniem bez granic. Dziecko, które w domu dostaje wszystko na zawołanie, w szkole zderzy się z zasadami i oceną, z którą może sobie nie poradzić i wtedy może zareagować agresją.

Rodzic, który nie radzi sobie z nastolatkiem

Rodzic, który nie radzi sobie z nastolatkiem, panicznie boi się wytykania błędów wychowawczych. Do zagłuszenia poczucia winy stosuje mechanizm obronny i atakuje nauczyciela, zanim ten cokolwiek powie o dziecku. Wniosek? Szkoła musi przestać prosić o szacunek. Powinna go bezwzględnie egzekwować. Rodzic powinien być świadomy, iż o ile jego dziecko zniszczy mienie, rani lub nęka rówieśnika, to on poniesie tego konsekwencje. Przyszedł także czas na wyjście dziecka z cyfrowego ścieku i przebodźcowanej przemocą sieci. Markowe tablety, buty, ciuchy i kieszonkowe nie zastąpią wspólnego czasu, obecności i rozmów.

Jeżeli dzisiaj rodzic nie wie w jakich społecznościach internetowych udziela się jego dziecko, to jutro może odpowiadać za broń, którą dziecko zaniesie w plecaku do szkoły.

To co stało się w ostatnich dniach na Mazowszu, także w Warszawie, ze statystycznego punktu widzenia jest marginalne, a z ludzkiego wstrząsające…

Analizy Centralnego Biura Zwalczania Cyberprzestępczości wskazują jasno na to, iż przemoc rówieśnicza przeniosła się do sieci. FBI czy Europol od dawna ostrzegają przed internetowymi grupami funkcjonującymi na platformach Discord czy Telegram. Są to grupy, które wyszukują dzieci samotne, wykluczone, przeżywające kryzysy. A takim dzieckiem łatwo manipulować.