Motorniczy, powstaniec, ofiara obozu. Historia Michała Świergiela z poznańskich tramwajów

Na zachowanej fotografii widać go jako motorniczego tramwaju linii 2, kursującej na trasie Jeżyce–Wilda. Z dokumentów wynika, iż w 1901 roku odbył służbę wojskową w 4 Pułku Artylerii Ciężkiej w Magdeburgu. Pięć lat później, w 1906 roku, podjął pracę w Poznańskiej Kolei Elektrycznej i pozostał w niej aż do wybuchu I wojny światowej. W czasie wojny ponownie wcielono go do armii – jako artylerzysta walczył na froncie południowym i wschodnim.

Po powrocie do Poznania 27 grudnia 1918 roku chwycił za broń. Jako członek Straży Ludowej dzielnicy Łazarz brał udział w najważniejszych akcjach Powstania Wielkopolskiego. Wspólnie z innymi powstańcami zdobywał Dworzec Główny, koszary 6 Pułku Grenadierów, forty VIII i IX oraz budynek poczty. Uczestniczył też w szturmie na Ławicę, a później do połowy lutego 1919 roku pełnił służbę wartowniczą i patrolową w mieście.

Historia Michała Świergiela kończy się tragicznie. Po wybuchu II wojny światowej został aresztowany za udział w Powstaniu Wielkopolskim i osadzony w Forcie VII. Stamtąd, wraz z grupą 608 więźniów, trafił do KL Dachau, a następnie do podobozu Gusen należącego do kompleksu Mauthausen. Zmarł 30 sierpnia 1940 roku w wieku 59 lat.

To właśnie takie pojedyncze, często rodzinne historie składają się na pamięć o Powstaniu Wielkopolskim. jeżeli w Waszych zbiorach znajdują się fotografie lub pamiątki związane z uczestnikami powstania 1918–1919, warto o nie zadbać i – jeżeli to możliwe – podzielić się nimi.

Fotografia Michała Świergiela pochodzi ze zbiorów Jarosława Śliwińskieg