Małe już wyglądają z torby mam!

Warto zajrzeć do walabi Benetta (kangurów rdzawoszyich) we wrocławskim zoo. Pięć samic (Pandemia, Pocahontas, Wariatka, Amanda i Claudia) ma w tym sezonie potomstwo. Młode są w różnym wieku. Wyglądały z torby mamy i zostały zauważone przez opiekunów od stycznia do marca. Dopóki nie zerkną na świat, czasami nie wiadomo iż samica w ogóle ma młode.

Płeć kangurków na razie nie jest oznaczona. Poza pięcioma mamami, pięcioma młodymi i samcem, mamy w ogrodzie dwie inne samice dziesięcioletnią Puchatą i roczną Konstancję. To łącznie aż 13 walabi. To oznacza, iż w zoo maja super warunki do rozrodu. Samica walabi po ok. 40-dniowej ciąży rodzi jedno młode, bardzo rzadko bliźnięta. U torbaczy (podobnie jak i u stekowców) młode są bardzo małe, wielkości ziarna fasoli. Taki kangurek mierzy niespełna 2 cm i waży ok. 1 g. Młode pozostaje w torbie przez kilka tygodni i zaczyna wychodzić na zewnątrz po około 6-8 miesiącach, ale przez cały czas wraca do niej, aby spać i pić mleko i opuszcza ją na stałe dopiero wtedy, kiedy jest już porośnięte sierścią.

Młode rzadko opuszczają torbę mamy. Tam czują się najbezpieczniej

Nadal traktuje torbę matki jak bezpieczne schronienie i gdy czuje się zagrożone czy zaniepokojone, natychmiast do niej wraca. Dojrzewa w wieku jednego roku, jednak jeszcze przez wiele miesięcy pozostaje w pobliżu matki. Młode karmione jest mlekiem do 12-17 miesiąca życia. Co ciekawe, wyrośnięte młode (powyżej jednego roku), takie które już potrafią samodzielnie się poruszać, dalej często traktują swoją mamę jak autobus, choć ledwo mieszczą się w jej torbie. Walabia Bennetta zamieszkuje rozległe tereny porośnięte buszem we wschodniej i południowowschodniej części Australii, Tasmanię oraz okoliczne wyspy. W upalne dni, kiedy choćby wieczorem temperatura sięga 40 stopni Celsjusza, walabie Bennetta, podobnie jak inne kangury, liżą przednie nogi i pierś i w ten sposób obniżają temperaturę ciała. Co interesujące zwierzęta te dobrze znoszą także mrozy. Naukowcy przekonali się o tym na Tasmanii, gdzie panuje ostry klimat. Osobniki żyjące na tej wyspie, stosunkowo blisko bieguna południowego mają bardzo gęstą sierść i dobrze znoszą choćby ujemne temperatury.