Do której komory w pralce wsypujesz proszek? Prawie każdy popełnia ten błąd, potem ubrania cuchną stęchlizną

Program się skończył, otwierasz pralkę, a zamiast świeżości czujesz zapach wilgotnej szmaty. Ręczniki trafiają do ponownego prania, koszulki znów lądują w koszu, choć przed chwilą zostały wyjęte z bębna. Zmiana zapachu płynu kilka pomaga, a po kilku kolejnych cyklach problem wraca. Zanim kupisz następny detergent albo uznasz, iż urządzenie nadaje się do wymiany, przyjrzyj się czynności, którą wykonujesz niemal bez zastanowienia przed każdym uruchomieniem pralki.

Fot. Shutterstock

Pranie się skończyło, ale nieprzyjemny zapach został

Wyświetlacz z komunikatem o zakończeniu programu potwierdza wykonanie cyklu, ale nie daje odpowiedzi na pytanie, czy wszystko przebiegło w odpowiednich warunkach. Znaczenie mają ilość i sposób podania detergentu, wybrany program oraz stan samego urządzenia. Bosch wymienia wśród przyczyn nieprzyjemnego zapachu częste pranie w niskich temperaturach i niewłaściwe dozowanie środka piorącego. Dlatego ponowne uruchomienie identycznego programu może przynieść identyczny efekt. Warto sprawdzić zarówno codzienny sposób prania, jak i miejsca, w których pozostają resztki poprzednich cykli.

Szary szlam pod gumowym kołnierzem ma swoją przyczynę

Gumowy fartuch przy drzwiach ma zagłębienia, w których mogą zatrzymywać się woda, brud i pozostałości środków piorących. Z czasem powstają tam tłuste lub żelopodobne zabrudzenia, a wilgotne miejsca sprzyjają rozwojowi mikroorganizmów i pleśni. Electrolux wskazuje, iż ciągłe pranie w niskich temperaturach oraz nadmierne stosowanie detergentu może powodować takie osady na uszczelce, w przewodach i bębnie. Zabrudzenia mogą pozostawiać ślady również na ubraniach. Błyszcząca powierzchnia bębna nie wystarcza więc do oceny czystości całej pralki — trzeba zajrzeć także w fałdy uszczelki.

Problem narasta stopniowo, dlatego łatwo przyzwyczaić się do niewielkiego osadu i potraktować go jako normalny ślad użytkowania. Tymczasem kolejne prania nie zawsze usuwają to, co zostało w trudno dostępnych miejscach. Szczególnie niekorzystny jest układ, w którym urządzenie wykonuje wyłącznie chłodne cykle, a między nimi nie ma możliwości wyschnięcia. W takiej sytuacji sam przyjemny aromat dodany do prania nie usuwa przyczyny kłopotu. Najpierw trzeba ustalić, gdzie gromadzą się zabrudzenia i czy środki piorące są wykorzystywane zgodnie z przeznaczeniem.

Dlaczego 40°C nie oznacza dezynfekcji?

Program w temperaturze 40°C może być odpowiedni dla wielu codziennych ubrań, ale nie należy traktować go jako gwarancji zniszczenia wszystkich drobnoustrojów. Pranie usuwa zabrudzenia i ogranicza ich obecność, a zwykły domowy cykl nie jest tym samym co zweryfikowany proces dezynfekcji. Niemiecki urząd Umweltbundesamt rozróżnia codzienną higienę prania i procedury stosowane w placówkach medycznych. Jednocześnie zaznacza, iż przy zdrowych domownikach i normalnie zabrudzonej odzieży dodatkowa dezynfekcja zwykle nie jest potrzebna. Z samego zapachu nie wynika więc, iż trzeba odkażać każdy kolejny wsad.

Potrzebna jest natomiast regularna pielęgnacja urządzenia. Producenci zalecają okresowe cykle konserwacyjne lub programy czyszczenia bębna, wykonywane zgodnie z instrukcją danego modelu. Nie należy przy tym wrzucać wszystkich ubrań do najgorętszego dostępnego programu: temperaturę prania odzieży wyznaczają również jej metki. Czyszczenie pustej pralki oraz pranie delikatnych tkanin to odrębne zadania. choćby prawidłowo wykonana konserwacja nie rozwiąże jednak powtarzanego przy każdym wsadzie błędu, który sprawia, iż detergent nie pracuje wtedy, kiedy powinien.

Więcej proszku i więcej płynu nie musi oznaczać lepszego efektu

Gdy ubrania pachną nieświeżo, łatwo zwiększyć dawkę środka piorącego. Samsung zwraca jednak uwagę, iż nadmiar detergentu może się nie rozpuszczać, a pozostałości odkładające się w dozowniku utrudniają jego działanie. Electrolux przypomina również o ryzyku nadmiernego pienienia i problemach z płukaniem. Ilość produktu trzeba dobierać według zaleceń na opakowaniu i instrukcji pralki, z uwzględnieniem wielkości oraz zabrudzenia wsadu. Sypanie „na zapas” utrudnia ocenę sytuacji: zamiast poprawy można uzyskać więcej osadów i kolejny powód do powtórzenia prania.

Ważne jest też wysychanie wnętrza między cyklami. Electrolux zaleca pozostawienie po praniu lekko uchylonych drzwi i, jeżeli to możliwe, szuflady dozownika, tak aby wilgoć mogła odparować. o ile mimo prawidłowego użytkowania i czyszczenia zapach przez cały czas wraca, trzeba sprawdzić również odpływ oraz podłączenie do kanalizacji. Producenci wskazują, iż cofająca się woda może być kolejnym źródłem problemu. Nie każdy przypadek stęchlizny ma więc jedną przyczynę. Jest jednak prosty błąd w obsłudze, który można wychwycić bez wymiany części i bez kupowania kolejnego preparatu.

Ten element można wyjąć i wyczyścić poza pralką

Żeby dokładnie usunąć zaległości, wyłącz pralkę i wysuń szufladę zgodnie z instrukcją. W wielu urządzeniach trzeba nacisnąć dźwignię lub przycisk zwalniający blokadę, często umieszczony przy przegrodzie na płyn do płukania, i dopiero wtedy delikatnie wyciągnąć dozownik. Nie należy przełamywać oporu siłą, ponieważ konstrukcje różnią się między modelami. Wyjmij również wkładkę przegródki na płyn, jeżeli producent przewidział jej demontaż. Dzięki temu uzyskasz dostęp do miejsc, których nie widać po samym uchyleniu szuflady.

Elementy wymyj pod bieżącą ciepłą wodą i usuń pozostałości miękką szczoteczką. Oczyść także dostępną wnękę, a przed ponownym montażem prawidłowo załóż wszystkie wyjęte wkładki. Octu nie warto traktować jako uniwersalnego środka do pralki: Bosch wprost odradza tę metodę ze względu na gumowe części. Do zwykłego osadu zacznij od sposobu wskazanego w instrukcji, a do uporczywych zabrudzeń dobierz preparat zaakceptowany przez producenta. Po oczyszczeniu dozownika pozostaje jeszcze sprawdzić, czy przy kolejnym praniu środek trafi do odpowiedniej przegrody.

Rozwiązanie jest proste. Najważniejsze są dwa oznaczenia, które łatwo pomylić

Wsypanie całej dawki do niewłaściwej komory może zaburzyć podanie detergentu. Sposób jego pobrania zależy od konstrukcji urządzenia i wybranego programu. Instrukcja jednego z modeli Beko ostrzega, iż środek umieszczony w niewłaściwej przegrodzie może zostać pobrany dopiero podczas płukania lub dodawania płynu zmiękczającego. Resztki mogą też pozostawać w dozowniku. Efektem bywa niedoprane lub źle wypłukane pranie, a zabrudzona szuflada dokłada kolejne osady. adekwatna dawka musi więc trafić również we adekwatne miejsce, z którego urządzenie pobierze ją podczas odpowiedniego etapu cyklu.

W typowej szufladzie oznaczenie I wskazuje komorę do prania wstępnego, a II — do prania zasadniczego. Przy zwykłym programie bez prania wstępnego proszek powinien trafić do komory II. Przegroda z symbolem kwiatka jest przeznaczona na płyn do płukania. Położenie tych miejsc może różnić się między modelami, dlatego nie warto kierować się zasadą „zawsze wsypuję po lewej” albo wybierać przegrody wyłącznie na podstawie wielkości. O adekwatnym miejscu decyduje oznaczenie i instrukcja urządzenia. Systemy automatycznego dozowania wymagają przestrzegania zasad podanych dla konkretnego modelu.