Oficjalny raport Głównego Koronera Ontario oraz Komisji ds. Rewizji Zgonów w Ramach Medycznej Pomocy w Umieraniu (MDRC) ujawnił, iż w 2023 roku 65 osób w prowincji zmarło w ramach programu MAiD tego samego dnia, w którym złożyły wniosek. Kolejne 154 osoby zmarły dzień później. Dane te wywołały w Kanadzie szeroką debatę.
MAiD zalegalizowano w 2016 roku. Początkowo obowiązywał 10-dniowy okres oczekiwania między zatwierdzeniem wniosku a wykonaniem procedury. W 2021 roku zniesiono ten wymóg wobec osób, których śmierć uznano za „rozsądnie przewidywalną”. Obecnie, jeżeli dwóch niezależnych lekarzy potwierdzi spełnienie kryteriów, procedura może zostać przeprowadzona choćby tego samego dnia.
Raport opisuje m.in. przypadek 80-letniej kobiety po operacji serca. Po rezygnacji z MAiD i próbie uzyskania miejsca w hospicjum nie została przyjęta z powodu braku miejsc. Po ponownej ocenie zakwalifikowano ją do programu, mimo zastrzeżeń jednego z lekarzy dotyczących nagłej zmiany decyzji. Procedurę wykonano tego samego dnia.
Członkowie komisji zwracają uwagę, iż w niektórych sytuacjach zorganizowanie MAiD bywa szybsze niż zapewnienie opieki paliatywnej. W raporcie zasugerowano, iż ograniczony dostęp do takiej opieki mógł wpływać na decyzje pacjentów.
Kanadyjskie doświadczenia są obserwowane w innych krajach rozważających legalizację wspomaganego samobójstwa. Spór o MAiD coraz częściej dotyczy nie tylko kwestii światopoglądowych, ale także jakości systemu ochrony zdrowia i realnej dostępności alternatyw dla osób u kresu życia.
