Są takie spektakle, które kończą się wraz z ostatnim dźwiękiem muzyki. I są takie, które jeszcze długo zostają w człowieku. Jubileuszowe spotkanie z Teatrem Tańca DyeMotion Mariana Folgi należało właśnie do tych drugich.

Przez dwa wrześniowe dni scena Młodzieżowego Domu Kultury im. Jaworzniaków wypełniła się ruchem, muzyką, światłem i emocjami. Teatr Tańca DyeMotion świętował piętnaście lat swojej działalności. To był dobry moment, żeby zobaczyć, jak wiele różnych historii można opowiedzieć bez słów.

Pierwszego dnia publiczność zobaczyła „Obudź mnie” – najnowszą z prezentowanych realizacji. Spektakl zabiera widza do świata przypominającego sen – trochę tajemniczego, momentami niepokojącego, pełnego obrazów i znaczeń. Powstał przy dużym udziale podopiecznych Mariana Folgi. Za scenariusz, reżyserię i choreografię odpowiadały Maja Stasiowska, Natalia Młynarz i Lidia Malinowska.

Kolejny dzień przyniósł trzy następne spotkania ze sceną – „Fluo”, „Materię” oraz „Cykl życia”. Każdy z tych spektakli jest inny, a jednak wszystkie łączy coś, co przez lata stało się znakiem rozpoznawczym DyeMotion. Tutaj taniec nie istnieje sam. Towarzyszą mu światło, muzyka, kostium, charakteryzacja, akrobatyka i bodypainting. Czasami ciało niemal znika w obrazie, innym razem to właśnie jeden gest albo spojrzenie przyciąga całą uwagę.

DyeMotion działa w Jaworznie od 2011 roku. Przez te piętnaście lat zmieniali się tancerze, powstawały kolejne spektakle i nowe pomysły. Niezmienna pozostała potrzeba opowiadania poprzez ruch i obraz.

Kiedy spektakl staje się czymś więcej

Wśród jubileuszowych przedstawień szczególne miejsce zajmuje „Cykl życia”. Początkowo patrzymy na ruch, światło i kolejne sceny. Z czasem jednak zaczynamy rozumieć, iż za tym przedstawieniem kryje się coś znacznie więcej niż sceniczna historia. „Cykl życia” mówi o transplantacji. O czekaniu. O nadziei, iż gdzieś pojawi się narząd, który pozwoli komuś żyć dalej. I o tym, iż za słowami „dawca” i „biorca” zawsze stoją konkretni ludzie oraz ich bliscy.

Dla Mariana Folgi ta opowieść jest bardzo osobista. Jego córeczka Julia chorowała na kardiomiopatię rozstrzeniową. Jej małe serce potrzebowało pomocy. Podłączona do sztucznego serca czekała na przeszczep. Dawca jednak nie pojawił się na czas. Julia odeszła w 2016 roku, mając niespełna dwa lata.

W finale spektaklu pojawiają się jej fotografie. I chyba właśnie wtedy najtrudniej pozostać tylko widzem. Nagle to, co przed chwilą było tańcem, światłem i muzyką, staje się bardzo prawdziwe. Patrzymy na zdjęcia małej dziewczynki i za historią opowiedzianą na scenie widzimy dziecko, jego rodziców, ich nadzieję, oczekiwanie i stratę.

Na widowni pojawia się wzruszenie. Zostaje też myśl, którą warto zabrać ze sobą do domu. Bo „Cykl życia” nie jest tylko historią o odchodzeniu. Jest również historią o możliwości podarowania komuś dalszego życia. Na co dzień rzadko rozmawiamy o dawstwie narządów. To temat, który łatwo odłożyć na później, bo dotyka spraw trudnych. A może właśnie dlatego warto znaleźć kiedyś spokojną chwilę i powiedzieć swoim najbliższym, jaka jest nasza wola. Nie ze strachu. Z myślą o drugim człowieku. O kimś, kto być może gdzieś czeka. O dziecku, mamie, tacie, przyjacielu. O rodzinie, dla której jeden telefon może oznaczać, iż pojawiła się nadzieja. Bo czasem coś, czego sami nie możemy już zatrzymać, może pozwolić komuś innemu zostać trochę dłużej.

Piętnaście lat i wiele historii

Jubileusz DyeMotion był także spotkaniem z piętnastoletnią historią ludzi, którzy tworzyli i przez cały czas tworzą ten teatr. Bo za każdym światłem, ruchem i obrazem na scenie stoją przede wszystkim ludzie. Godziny prób, wspólnej pracy, kolejne pomysły, emocje i zaufanie do osób, z którymi dzieli się scenę. Przez piętnaście lat przez DyeMotion przewinęło się wiele osób, a jubileuszowe spektakle połączyły kolejną grupę artystów.

Na scenie wystąpili: Aleksandra Widzisz, Maja Stasiowska, Nela Stasiowska, Natalia Mruk, Sandra Peukert, Natalia Młynarz, Julia Rębisz, Nadia Wojciechowska, Malwina Jasik, Ada Żmija, Olga Sysak, Lena Gebala, Karolina Kucia, Lidia Malinowska, Kornelia Bartosik, Amelia Ziętek, Ola Nowak, Ewa Bazyuk, Nikola Góra, Tomasz Solarz, Amelia Dorosz, Tatiana Sysak oraz Nikola Lulko. Choreografie prezentowanych spektakli tworzyli: Marian Folga, Natalia Młynarz, Lidia Malinowska, Maja Stasiowska, Agata Bochenek, Anna Banasik i Monika Barczyk. Za muzykę odpowiadał Marian Folga.

To właśnie wspólna praca wszystkich tych osób sprawia, iż przez kilkadziesiąt minut na scenie może powstać zupełnie inny świat. A później światła gasną. Muzyka cichnie, tancerze schodzą ze sceny i zostają obrazy – niektóre zatrzymane na fotografiach, inne tylko w pamięci widzów. Są jednak historie, które zabieramy ze sobą. I chyba właśnie po tym poznaje się historie, które naprawdę warto opowiadać.

Warto wiedzieć – dawstwo narządów

W Polsce obowiązuje zasada zgody domniemanej na pobranie narządów po śmierci. Osoba, która za życia nie wyraziła skutecznego sprzeciwu, może zostać potencjalnym dawcą. Można również podpisać oświadczenie woli dotyczące dawstwa narządów i nosić je przy sobie. Nie jest ono dokumentem wymaganym prawem, ale pomaga bliskim poznać naszą decyzję. Dlatego warto zrobić jeszcze jedną, bardzo prostą rzecz – porozmawiać o swojej woli z najbliższymi. Czasami jedna decyzja może dać drugiemu człowiekowi coś najcenniejszego – czas.

Tekst i zdjęcia:

Wyświetl ten post na Instagramie

Przystanek Wspomnień Joanna Pieczara

Galeria zdjęć z wydarzenia:
15 lat DyeMotion. Historie opowiadane ruchem